 AZÎZ: Üstün, kuvvetli, güçlü, şerefli, mağlup edilmesi mümkün olmayan, galip olan.
 MÜHEYMİN: Gözetici ve koruyucu olan, doğrulayıcı ve güvenilir.
 MÜ’MİN: İnanan ve koruyan.
 SELÂM: Bütün ayıplardan arınmış. Herçeşit ayıptan selâmette‚ her türlü âfetten berî demektir.
 KUDDÛS: Her türlü kötülük ve eksiklikten uzak, temiz, kutsal, yüce ve saygın olan.
 MELİK: Herşeyin hakimi, bütün kâinatın hükümdarı.
 RAHÎM: Rahmeti bol, Acıyıcı.
 RAHMÂN: Yarattığı bütün canlılara nimet veren. Engin rahmet sahibi.
 ALLAH: O’nun zat ve özel ismidir. Diğer isimler fiilleri, sıfatları ve tecellileri ile ilgilidir.
 REZZÂK: Rızık ihsan edici, tekrar tekrar, bol bol rızık veren.
 VEHHÂB: Karşılıksız veren, sonu gelmeyen bağışların sahibi.
 KAHHÂR: İsyankarları kahreden, hiç bir şekilde mağlub edilemeyen, üstün gelinemeyen.
 GAFFÂR: Günahları tekrar tekrar, çokça bağışlayan.
 MUSAVVİR: Tasvir eden, herşeye şekil ve suret veren.
 BÂRİ: Yaratan, kusursuzca var eden.
 HÂLIK: Her şeyi temelden yaratan.
 MÜTEKEBBİR: Büyüklük ve ululukta tek olan, her şeyde ve her hadisede büyüklüğünü gösteren.
 CEBBÂR: Dilediğini zorla yaptıran, azametli, ihtiyaçları gideren, işleri düzelten.
 SEMÎ’: Her şeyi işiten.
 MÜZİLL: Alçaltan, zillet veren, hor ve hâkir eden.
 MUİZZ: İzzet veren, yükselten, aziz kılan.
 RÂFİ: Dereceleri yükseltici, rızkı yükseltici.
 HÂFİD: Aşağıya indiren, alçaltan, değerini azaltan.
 BÂSİT: Ruhları bedenlere yerleştiren, genişleten, açan ve bolluk veren.
 KÂBİD: Ruhları kabzeden, sıkan, daraltan, rızkı belli ölçülerde veren.
 ALÎM: Her şeyi çok iyi bilen, hakkıyla bilen.
 FETTÂH: Hayır kapılarını açan, hüküm veren.
 ŞEKÛR: Kullukları kabul edici, az amele çok sevap veren, şükrü kabul edip çok ihsan eden.
 GAFÛR: Kullarının günahlarını çok örten, onları cezalandırmayan ve bağışı bol olandır.
 AZÎM: Çok ulu, sonsuz büyük.
 HALÎM: Yumuşak davranan. Hilm ile muamele eden.
 HABÎR: Herşeyin iç yüzünden, gizli taraflarından haberdar.
 LATÎF: En ince noktalara kadar ihtiyaçları gören gözeten.
 ADL: Çok adaletli, mutlak adil.
 HAKEM: Hükmedici, bilgisi ve adaletiyle nihai hükmü veren.
 BASÎR: Her şeyi gören, çok iyi gören.
 MÜCÎB: Dualara icabet eden.
 RAKÎB: Bakıp gözeten ve kendisinden hiçbir şey gizlenemeyen.
 KERÎM: Çok cömert, istemeden veren, vesilesiz ihsan eden.
 CELÎL: Ululuk, azamet ve büyüklük sahibi, emir ve yasak koyma hakkına sahip.
 HASÎB: Hesap Görücü, her şeyi saymışcasına bilen, hesaba çeken.
 MUKÎT: Gıda veren, bakıp koruyan.
 HAFÎZ: Gözetici, koruyucu.
 KEBÎR: Mutlak büyük. Ululardan ulu olan.
 KAVÎ: Her şeye gücü yeten, kudretli olan.
 VEKÎL: Güvenilip dayanılan.
 HAKK: Hak ve hakikatın kendisi, gerçeklerin gerçeği.
 ŞEHÎD: Her şeye şahit olan,O’ndan saklı olmayan.
 BÂ’İS: Öldükten sonra dirilten.
 MECÎD: Şanı büyük ve yüksek, ikramı çok, yüce.
|
 ALİYY: Çok yüce, yüceltici.
 VEDÛD: Seven, bütün mahlukatın hayrını isteyen, onlara ihsan eden.
 HAKÎM: Hikmet ve hüküm sahibi, yerli yerine koyan.
 VÂSİ’: İlmi ve rahmeti geniş ve sınırsız, geniş olan.
 HAYY: Ebedî hayat sahibi olan.
 MÜMÎT: Öldüren, ölümü yaratan.
 MUHYÎ: Hayat veren, dirilten.
 MUÎD: Öldükten sonra tekrar dirilten.
 MÜBDİ’: Maddesiz ve örneksiz yaratıcı, yoktan yaratıp var eden.
 MUHSÎ: Her şeyin sayısını bilen.
 HAMÎD: Hamd edilen, övülen, övgüye layık bulunan, öven.
 VELÎ: Mü’minlere dost, yardım eden, destek veren.
 METÎN: Çok sağlam, kuvvetli.
 MUAHHİR: İstediğini sona erteleyici, yüksek mertebelerden indirilen.
 MUKADDİM: İstediğini öne alıcı, dilediğinin mertebesin yükselten.
 MUKTEDİR: Kudret sahipleri üzerinde istediği gibi tasarruf eden, mutlak güç sahibi.
 KÂDİR: İstediğini istediği gibi yapamaya gücü yeten.
 SAMED: Hiçbir şeye muhtaç olmayan, herşey kendisine muhtaç olan.
 VÂHİD: Her şeyiyle bölünmez bir tek.
 MÂCİD: Şanı yüce, ulu ve cömert.
 VÂCİD: İstediğini istediği an bulan, hiç bir şeye ihtiyacı olmayan.
 KAYYÛM: Kendi kendine kaim olan.
 MÜMTAKİM: Suçluları tecziye eden. İntikam alan.
 TEVVÂB: Tövbeleri kabul eden.
 MÜTEÂLÎ: Pek yüce, yüceler yücesi, aklın alabileceği herşeyden pek yüce.
 BERR: Kullarına şefkatli olan, iyilik yapan.
 VÂLÎ: Yardım eden, destek veren, veli, dost, işleri düzenleyen, yöneten ve idare eden.
 BÂTIN: Gizli, her şeyde gizli, O’ndan gizli bir şey olmayan.
 ZÂHİR: Görünen, varlığı aşikar olan.
 ÂHİR: Varlığının sonu olmayan.
 EVVEL: Varlığının başı olmayan.
 MÂNİ’: Dilediğini engelleyen.
 MUĞNÎ: Dilediğini zengin eden.
 GANÎ: Çok zengin, hiçbir şeye muhtaç olmayan.
 CÂMİ’: İstediğini istediği zaman istediği yerde toplayan.
 MUKSİT: Adalet gösterici, adaletin gerçek sahibi, hükmünde adil.
 ZÜ’L-CELÂLİ VE’L-İKRÂM: Ululuk ve ikram sahibi.
 MÂLİKÜ’L MÜLK: Mülkün ebedi sahibi.
 RAUF: Çok şefkat ve merhamet gösteren, çok esirgeyen, kolaylık sağlayan.
 AFÜVV: Affeden, bağışlayan.
 SABÛR: Çok sabırlı, sabreden, cezayı erteleyen.
 REŞÎD: Doğru yolu gösteren.
 VÂRİS: Bütün servetlerin gerçek sahibi.
 BÂKÎ: Varlığının sonu olmayan.
 BEDÎ’: Eşi, benzeri olmayan şeyler yaratan.
 HÂDÎ: İstediğini hidayete erdiren.
 NUR: Alemleri nurlandıran, aydınlatan.
 NÂFİ’: İstediğine fayda sağlayan, O’nun takdiri olmadan kimseye yarar verilemeyen.
 DÂRR: Dilediğine bela verici, zarar verici, O’nun takdiri olmadan kimseye zarar verilemeyen.
|
Giriş Sayfası
